Monografija Emancipacija kao vokacija: urednice periodike u Kraljevini SHS/Jugoslaviji dr Zorane Simić predstavlja jedinstven naučnoistraživački poduhvat u oblasti studija roda u Republici Srbiji.
Na osnovnom tematskom planu, monografija predstavlja složenu, nijansiranu i usredsređenu odnosno gusto tkanu analizu portreta odabranih urednica reprezentativnih ženskih i feminističkih časopisa u Kraljevini SHS/Jugoslaviji (Ženski svijet/Jugoslovenska žena, Ženski pokret i Žena danas). Autorka je izabrala neke od urednica ali i vlasnica pomenutih časopisa (Zofku Kveder, Milicu Dedijer, Katarinu Bogdanović, Paulinu Lebl, Milevu Milojević i Mitru Mitrović) da bi svojom znalačkom analizom pokazala tendencije u štampi koju su u međuratnom periodu uređivale žene, te kako bi pružila i brojne nove uvide u feminističke ideje i njihovu genezu u periodici, ali i kroz druge institucije javnosti i obrazovanja. Prvi put su na taj način u jednom naučnom radu uočene, prepoznate, dovedene u vezu i protumačene činjenice odabranih odnosno upravo oblikovanih feminističkih (uredničkih) biografija sa činjenicama i uvidima poznatim iz ranijih (književno)istoriografskih istraživanja. Monografija dr Zorane Simić, dakle, predstavlja izuzetan i potpuno inovativan doprinos istoriji žena odnosno feminističkoj istoriji, i to onoj koja pre svega počiva na feminističkim studijama periodike. Monografija je važan doprinos feminističkoj teoriji u Srbiji i zato što su prvi put, izvan oblasti feminističke filozofije, feminističke sociologije i feminističke političke teorije, u domaćoj naučnoj zajednici kao metodološka osnova korišćene feministička stendpoint teorija kao i teorija o razlikovanju serije i grupe u promišljanjima o (feminističkom) kolektivitetu Ajris Merion Jang, te filozofska teorija pozicionalnosti Linde Alkof. Ove kompleksne i često sporne a opet veoma inspirativne teorije iskorišćene su, modifikovane i kreativno formulisane za potrebe istraživanja o urednicama ženskih i feminističkih časopisa.
Zorana Simić (1992) diplomirala je na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu 2015. godine. Na istom fakultetu završila je i master (2016) i doktorske studije (2024). Takođe, kao nositeljka stipendije „Žarana Papić” koju dodeljuje Rekonstrukcija Ženski fond, 2024. godine završila je i master studije (Politikologija – studije roda) na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Beogradu. U periodu od 2018. do 2021. bila je stipendistkinja Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja Republike Srbije. U tom svojstvu uključena je u rad projekta za proučavanje periodike u Institutu za književnost i umetnost. Od 2021. zaposlena je u Institutu za književnost i umetnost, na odeljenju Periodika u istoriji srpske književnosti i kulture, s trenutnim zvanjem naučne saradnice. Bavi se srpskom i jugoslovenskom književnošću, periodikom i kulturom 20. veka, savremenim (književnim) teorijama i istorijom feminizma. Kontinuirano objavljuje naučne radove u relevantnim časopisima i publikacijama, kao i književnokritičke i esejističke priloge u štampi i na veb-portalima.
Nagrada Anđelka Milić 2026 – Zorana Simić
